Jezus na swojej drodze spotyka wielu ludzi, którzy potrzebują Jego pomocy. Pomimo otaczającej Go wielkiej rzeszy dostrzega tego, kto Go potrzebuje najbardziej, kto na Niego czeka, kto Mu ufa. On doświadcza jego wiary i pomaga mu (...). Przypomina się nam dzisiaj, że Jezus wezwał nas, jako uczniów, do swojej misji. Powinniśmy być obecni – jak On – dla innych. Przede wszystkim dla tych, którzy nie mogą pomóc sobie sami, których wołanie o sprawiedliwość i godność człowieka jest zagłuszane, którzy nie mogą żyć zgodnie ze swoją wiarą i swoimi przekonaniami. Wszyscy ci, którzy są poszkodowani, czekają na naszą solidarność. Świat tęskni, nawet gdy sam tego nie odczuwa, za prawdą, wolnością, sprawiedliwością i pokojem. Na naszym przykładzie ludzie powinni widzieć dokąd prowadzi życie oparte na wspólnocie z Jezusem. W ubogich i poszkodowanych dana jest nam szansa spotkania naszego Pana.

Wybrać Jezusa i iść za Nim – to dopiero pierwszy krok. Kolejne to umieć się Nim przenikać. A to może potrwać. Jakub i Jan to bracia, którzy wyjawili Jezusowi swoje marzenia, sny o potędze. Zabawne, że nawet apostołom udało się „ochrzcić” zwykłą ludzką żądzę władzy i sprowadzić do wymiaru nieba. Będąc nawet wśród Jego najbliższych, można nadal kierować się logiką władzy.

Ale Jakub i Jan wcale nie są postaciami negatywnymi. Mało kogo stać na ujawnienie swego serca, przyznanie się do najgłębszych mechanizmów w nim drzemiących. Dzięki temu, że wypowiedzieli pragnienia, mogli doświadczyć uzdrowienia swej postawy.

Bo postawa Jezusa – zarysowana już w Pieśniach Sługi (PIERWSZE CZYTANIE) to postawa sługi, nie władcy. Król, który służy, Pan, którego zwycięstwem będzie przegranie.

_{Jutro Niedziela; Ks. Przemysław Śliwiński, Ks. Marcin Kowalski}

To nie bogactwo jest problemem. Nie dlatego bogaty z trudem może się przecisnąć przez bramę Królestwa Niebieskiego, że jest bogaty.

Chodzi o serce – miejsce w człowieku, które – jeśli jest wolne – dokonuje wyboru i potrafi wybrać to, co najlepsze. Jak autor Księgi Mądrości, który jedną spośród wielu innych wartości, mądrość, wolał bardziej niż wszystkie inne – i po prostu pokochał.

A jeśli serce wybierze to, co nie najlepsze – potrafi utracić cechę wolności i przywiązać się, zniewolić, oślepnąć. To dlatego bogaty młodzieniec z Ewangelii przeraził się na propozycję Jezusa, by sprzedać to, co nie najważniejsze.

Serce, które wybiera mądrość, zyskuje jeszcze jedną cechę poza wolnością: miłość. Umiłowałem – pisze autor Księgi Mądrości. Jezus spojrzał na bogatego człowieka z miłością – informuje Ewangelista.

_{Jutro Niedziela; Ks. Przemysław Śliwiński, Ks. Marcin Kowalski}

Liturgia Słowa przypomina wprost historię małżeństwa. Związek – raz na zawsze – mężczyzny i kobiety powstały nie z przymusu, tradycji czy ewolucji, lecz pragnienia Boga. Związek przynoszący szczęście, radość, owoce, ale też dostarczający konfliktów i nieporozumień, także takich, które grożą rozwodem. To zatwardziałość serc nie zawsze jest w stanie zrealizować zamysł Boga. Z tego powodu nawet Mojżesz pozwolił na rozwody. Jezus przywraca pierwotne znaczenie małżeństwa: związku mężczyzny i kobiety, którzy stają się jednym ciałem.

Słowo mówi o historii Twojego małżeństwa. Druga osoba jest Ci dana jako pomoc, dar z Nieba, byś nie był sam. To zatwardziałość serc uruchamia pokusę rozwodu: pokusę usprawiedliwienia, że to nie pragnienie Boga, ale ludzki błąd stoi u początku. Lecz na początku – przypomina Jezus – …No właśnie, co było u Ciebie na początku?

_{Jutro Niedziela; Ks. Przemysław Śliwiński, Ks. Marcin Kowalski}

Liturgia Słowa pokazuje dwa kryzysy. Izraelici nie rozumieją drogi do wolności, jaką prowadzi ich Bóg (PIERWSZE CZYTANIE). Zaufanie Bogu ustępuje tęsknocie za przeszłością. W EWANGELII uczniowie sądzą, że na podstawie tego, co widzieli i usłyszeli od Jezusa, potrafią już podjąć dobrą decyzję, w Jego duchu: karcą kogoś, kto nie będąc z nimi, wyrzucał złe duchy. A jednak po raz kolejny się mylą.

Obie historie łączy nie tylko kryzys. I Jozue, i Mojżesz próbują zabronić działalności w imię Pana komuś, kto nie spełnia koniecznego – w ich opinii – kryterium. Kto nie jest przeciwko nam, jest z nami – rozstrzyga Jezus.

Także od pychy broń swojego sługi (PSALM) – kto wie, czy te słowa to nie klucz do dzisiejszej Ewangelii. Pycha to zamknięcie obrazu Boga w schemacie własnych kryteriów. Kroczyć za Jezusem oznacza kruszyć własne schematy, by w końcu poznać Boga takiego, jakim jest naprawdę.

Jutro Niedziela; Ks. Przemysław Śliwiński, Ks. Marcin Kowalski